KÖYÜMÜZ SAKİNLERİNDEN SULTAN TOKSÖZ HAKK'IN RAHMETİNE KAVUŞMUŞTUR.KENDİSİNE ALLAH'TAN RAHMET KEDERLİ AİLESİNE BAŞSAĞLIĞI DİLER.GERİDE KALANLARA UZUN ÖMÜRLER DİLERİM.

YUNUS KÖYÜ İLE CİBALİ KÖYÜ ARASINDAKİ MAÇIN GÖRÜNTÜLERİ

                        BİR BAKAN CEHENNEME GİRİYOR

    Hikâyenin kahramanı katı yürekliliği ile hâkimiyetinde darbı mesel(atasözü)olmuş siyasi bakanlıktan eski bir bakandır.

O memleketi kasıp kavuran bir siyası krizden sonra(görülen güç dönem, bunalım, buhran bakanlıktan ayrılmıştır.

Şayet bir dostum şu eski bakandan bir parça yer almamış olsaydı onunla görüşmem mümkün olmayacaktı. Dostum, aramamızda ki dostluk nedeniyle bizzat benim, mülkiyetini tahakkuk ettirip anlaşmayı da yazmamı istedi.

Arkadaşımla olan vekalet sözleşmesi bitti.Daha sonra sıra ilk anlaşmayı imzalamaya gelmişti.Arkadaşımdan bu yeri sattığına dair anlaşmayı imzalayabilmesi  için  şu eski bakanı yazıhaneme getirmesini istedim.Ancak arkadaşım dudaklarını bükerek kaşlarını çattı.Yapmacıksız ile pervasızca söyledi…. Adam yaşlılıktan son noktaya ulaşmıştır… Özellikle sıhhati, büronuza gelmesine elverişli değildir. Senin büron yeni Mısırdadır. O, ise şehrin diğer yakasında oturur. Acaba ona gitmemizin, sana bir zararı olur mu? Dedi…

      Bana güven!  Oraya gitmemiz çok fazla zamanını zayi etmeyecek. Bir kaç dakikada onun tarihi eser oteline varmış olacağız. O otel sakin bir bölgede olan Cize kenarında yarı meşhur bir oteldir. Eski Bakan âdeti üzere her sabah bu otelin doğu kenarında kahvesini içer. Kardeşim! Sana, bir zaman dünyanın kendisi için ayağa kalkıp oturamadığı bir bakanla görüşmekte yeter.Oysaki  Bakanlık döneminde tüm Mısır bakanları bile  onun rızası için temennilerde bulunurlardı… Fakat hım mim dememe rağmen teklifini kabul ettim. Çünkü büromun dışında kişilerle buluşmak âdetim değildi…

İkinci günü arabamız Cizeye doğru çok suratlı bir tarzda yol alırdı. Yağmur daneleri şiddetiyle arabanın ön camlarına çarpardı. Arkadaşım da durmadan bizi yoracak kadar konuşurdu. Ancak ben de anlaşmalarla alakalı evraklarla uğraşırken pekte kendisini dinlemiyordum.

       O adamı uzaktan gördüm… Ey Allah! o adam bumudur? O gaddarlıkla dehşetinden Mısır halkının kalp damarları titreyerek şimşekler çakmış? !!! Bu mudur Onlarca kişileri hapislere atmış? Bu mudur her kese karşı çıkarak çevreyi kasıp kavurmuştur?  !!!... Bak o tek başına ayrı bir kenarda oturur. Yaşlılık kendi kanadıyla yüzünde çizgiler çizmiş. Hadiseler, eklemlerinde yaptıklarını yapmış. Dolaysıyla kaşlarını aşağıya indirmiş. Dudakları sarkılmış. Uzun bir ömür yaşadığı gösterir. Sanki Ashabı Kehf zamanından gelmiş gibi. O, masadadır. Ona hoş beşlerden sonra evrakları takdim ettim. Sözleşmeyi imzalaması için kalemimi verdim. Ancak o yakınına koyduğu paltosunun cebinden bir kalem aldı. Elinde ki,eldivenlerini çıkardı.Okuma gözlüklerini taktı.Tuhaf bir gülümseme ile sordu…Üstadım ! Nereyi imzalarım dedi? Ona son sayfada ki, boş haneyi gösterdim. Ona yardım etmek için de evrakı tuttum.

İmza atması sırasında istek dişi ellerimi çektim. Elimde ki evraklar düştü. Çünkü gözlerim sağ elinin üstündekine düğümlenmişti. Bu esnada  sarıyla kırmızı renkleri arasında çok iltihaplı yuvarlak bir bölgeyi gördüm.Sanki  oranın derisi, yavaş yavaş soyulmuştur.En tuhafı da bu bölgeden bir yanık kokusunu aldığımdır.Sanki  o yanık kokan yer, hala ateş üzerinde kavrulmaya devam ederdi.!!!!!

       Belli ki oda, beni sarsan şu sıkıntılı halimi fark etmiş. Bana kesin bir zarar verecek tarzda kalkacağını beklemiştim. Ancak beklediğimin tam aksine tıpkı babam imiş gibi bana sakin ve şefkatle baktı. O esnada hiçbir etkilenmesi olmadan yüzünün üstünde hoş belirtiler görüldü. Onlar, zalim, kadar ve batağa girmiş bir bakanla alakalı olamayan belirtiler. Sanki bu güzel ve hoş olan emareler, onun Allahın bir veli kulu olduğuna delalet ederlerdi. Bakan felçli ve kendisinden yanık kokusu yükselen eliyle imzaladığı evrakı bana verirken şöyle diyordu: buyurun üstat!  Daha sonra arkadaşıma döndü. Ona da yerin mübarek olsun dedi… Buyurun çayınızı tamamlayın diyordu.

Çayımızın son yudumlarıyla hayırlı olsun temennilerden sonra bütün gücümü toparladım. Ona eline sağlık yüce paşam dedim. Allah(C.C.) sana hayırlı şifalar versin. Allah (S.A.) sana afiyetler ihsan eylesin dedim…İnşallah hayırdır….Belli ki,biz  gelmeden önce elinize bir şey değmiş.Görüntüsü çok iltihaplıdır…..Bana anlaşılmayacak şekilde hım mim  demekten başka her hangi bir cevap vermedi.Ancak o, önündeki boşluğa sıkıntı ile üzüntülü  bir bakışla bakıyordu.Sanki o,dünyanın en bedbaht insanı olarak  perişan  olmuş bir insanıymış gibi

        Bu görüşmemizden sonra günlerle aylar geçti. Hala şu perişan adamın bakışlarıyla kendisinden yanık kokan yanmış eli, hayâlımdan ayrılmıyorlardı… Ancak zamanla her şeyin unutulduğu gibi bu vakıa da hafızamın arka tarafına itildi. Hayret ne çabuk o kişi ile şu tarz yanmış elini unutmuş gibi oldum.

iki yılın geçmesine birkaç ay kalmıştı. Avukatlar sendikasının başkanlık seçimi zamanı gelmişti. Bir dostum başkanlık için aday olduğundan üzerime birçok sıkıntılar çökmüştü. Çünkü dostlukla  sevgiyi sürdürmek amacıyla arkadaşımın saffında durup kendisine yardım ederken rakibini de yenilgiye uğratmak gerekirdi. Nitekim bir dost, Eski Bakanla görüştüğüm otelde, bazı destekleyicilerle konuşması için bana söz vermişti. Arkadaşla randevulaştığımızdan biraz önce bizzat otelin doğu kenarında oturmuş  düzenli bir şekilde çayımı yudumlardım.Havanın şiddetli sıcağından da alnımdaki terleri silerdim.Birden baktım ki çok yaşlı biri, bastonuna dayanarak geldi.Yavaşça en uzak yerdeki masaya gitti….. Yalnızdı….Ayrı idi….

      Evet, o, yanmış kırmızı el sahibi olan Eski Bakandı. 

Sandalyesine oturup düzeldikten sonra üzerinde oturduğu masasına baktı. Daha sonra gözüyle bana döndü. Birkaç saniye öylece durdu. Bir birimize karşılıklı tebessümle işaretler yaptık. Açık bir nedeni olmadan yerimden kalktım eski bakana gittim. Kendisine selam verdim. Peşine ona kendimi hatırlattım. Eskide de kendisinde gördüğüm o nazik iltifatlarıyla beni oturmaya davet etti. Selam verdim.  Sıhhatini sordum. Havanın sıcaklığıyla  izdihamlardan konuştuk.Daha sonra merak ettiğim eli gözlerime isabet etti.Hayret  bu sıcaklığa rağmen ellerini, siyah bir eldiven örtmüştü…!!! Benden nasıl çıktığını bilmeyerek  beceriksiz ve çocukça olan bir  ibare ile dedim…..Yüce paşam elinin durumu  nasıl?.....İnşa Allah iyileştin…. Yanmıştı. Öyle de değil mi? …Çok gecikmeli fakat açık ve  net sözlerle  şöyle dedi …. Evet yanmıştı.Fakat o,her hangi bir yanık gibi değil…. Eh!   Allah üstüne perdesini çeksin.

Benim dehşete kapıldığımdandı ki, Eski Bakan sadece kendi kendine konuşur gibi sözlerini uzattı…..Gerçekten devletteki makamımın ne  olduğunu bilirdin.Ben emir ve yasaklar yapan biriydim.Her kes beni, sevdiğini söylerdi.

Ben istediğimi yükseltip istediğim kişileri de rezil perişan edebileceğimi sanmıştım. Ben ebediyete kadar bu makamın, bana kalacağını düşünmüştüm. Hiç bir gün şurada bir yaratanın varlığıyla her hangi bir hesaplaşmanın olacağını düşünmemiştim. Hapsettirdim. İşkence yaptırdım. Haksız yere yuvalar yıktım. Bazen sebepsiz olarak… Bir gün geldi. Fakat keşke gelmemiş olaydı. Evime dönüyordum. Her taraftan koruma arabaları etrafımı sarıyorlardı. Şansızlığımdandı ki, yolun kenarında içinde bir şeyi tutuşturmak için çıra parçaları dizilmiş bir kulübe gördüm. O manzaradan ikrah ettim. Bir sonra ki, gönde bu kulübeyi bir daha görmemek için birkaç dakika içerisinde oradan kaldırılmasına dair bir karar çıkardım. Bu kararın çıkmasından sonra artık evime dönerken kulübeyi görmemem için büyük bir güç ve kalabalık insanlarla gidip o kulübeyi kaldırırlar. Sen kulübe sahibi ile insan haklarını benden sorma. Çünkü bu ana kadar o husus, bir an için olsun benim düşüncemi meşgul etmemişti.…. Eski Bakan sözlerini keserek vallahi çayını içmen gerekir, çayını iç diyordu…Ben ona cevap vermeden ve oda cevabımı beklemeden yapmakta olduğu konuşmasına döndü…. Ben döndüğümde kulübenin yerine baktım. Orada perişan bir kimse toprak üstünde otururdu. Onunla birlikte yüzü siyaha çalan bir bayanda vardı. Etraflarında çıplak denecek kadar baş açık yalın ayak çocukları da vardı. Süslü konvoyumuz da oraya yaklaşınca nedensiz olarak yavaşladı. Bizde sanki mukaddes bir yerin etrafını tavaf eden hacı kafilesi gibiydik. O esnada orada oturan kişi heyecanlanıp yüksek sesle ( Paşayı kast ederek) Ey falan adam! Allahtan kork, Allahtan, derdi.

      O kişinin söylediği bu sözler, fazlasıyla canımı sıktı. Benimle birlikte olan bazı generallerden, o kimsenin kim olduğunu sordum. Bana, şu kimse, yıkmış olduğumuz kulübenin sahibidir, dedi… Artık ikinci gününü beklemeden hele biz, arabada iken bu kulübe sahibinin yakalanması için karar çıkardım. Peşinde bazı yardımcılarıma telefon açtım. Bu kulübe sahibini terbiye etmelerini istedim… Eski Bakan bir daha sözünü kesti. Allah diyordu… Çay istemedin mi? Vallahi çay gerekir… Daha sonra cevabımı beklemeden aynı sözüne devam etti… Bu adamın Allahtan kork Allahtan sözleri beni uykusuz bıraktı. O kişi doğru, güçlü ve soylu bir kimse idi. Bundan önce bana böylesini söyleyen kimselere alışmamıştım. İnanır mısın? Ben evime gittiğimde bu ” Allahtan kork.” sözünü bana izah etsin diye ilimler fakültesinde olan bir akrabamla konuştum… Bilmem ki neden bu kelime kulağımda kaldı. Hatta kulağımdan geçerek iç organlarımın derinliklerine girdi. Bu esnada bende olan şiddetli acılarla sızılar midemi parçalıyordu… Bazı uyuşturucularla sakinleştiricileri alarak uyumak istedim. Fakat edemedim.

      İkinci günü kulübe sahibinin eşini aynı o yerde gördüm. Az siyaha çalan bu bayanla beraber çıplak çocukları da vardı. Bu bayan da yükselerek dalgalanan sesiyle ey falan kişi Allahtan kork diyordu. Bu da başka bir sesti. Daha sonra sanırım evimde eşim beni, uyandırdı. Korkum gitti. Çünkü eşim bana korkma sen cennetliksin dedi. Senin bu ülkede çok sayıda hizmetlerin vardır. İnkâr edilebilir mi?

        Üstadım beni tasdik ediyor musun? …. O,bu münasebetledir. Bir şey ister misin? Allah! Çay istemedin mi? Vallahı çay gerekir. Anladım ki, o,benim cevap vermemi beklemez. Bizzat bu tuhaf ve uzun sözlerine devam etti… İnanır mısın?  o gün derin bir uykuya daldım… Keşke uyumamış olaydım… Bu arada gözlerinden yaşlar, sağanak bir tarzda döküldü. Sesi de titremeye durmuştu… Yattım. Uykuda kıyametin koptuğunu gördüm. Kendimi elbiselerimden soyulmuş olarak çıplak gördüm. Bu arada kaba ve çok şiddetli melekler gördüm. Onların evsaflarını sana anlatamam. Onlar beni şiddetle çekip ateşe götürüyorlar. Ben de onlara karşı kendimi savunur ve korumalarımla adamlarımı arıyordum. Fakat maalesef benimle olup bana yardım edecek ve beni azaptan koruyacak hiçbir kimse de bulamadım. İnanır mısın? Melekler beni çekip ateşe götürürken eşimi gördüm. Ona beni kurtar dedim. O da nefsim nefsim dedi. Hayret ettim!! Ben eşime dedim: sen, bana sen cennetliksin diye haber vermez midin? O zaman neden beni ret ediyorsun?... Ben meleklerle münakaşa etmek istedim. Meleklere dedim: ben Mısra çok iş yaptım. Şimdi benim o harika amellerimi iyilik olarak göreceksiniz. Hiç biri de bana cevap vermedi.

      Onlar beni cehenneme sürükleyip götürürken cennete baktım. Orada çok büyük bir saray gördüm. Cennet surları arasında onun gibi büyük saray yoktu. İnanır mısın?Bu surların şeffaflığından arka taraflarındakini bile gösterirlerdi. Meleklere bu benim sarayımdır. Beni oraya götürün dedim. Meleklerden biri o saray dünyada yıktığın o kulübe sahibinindir dedi. Ben neden o bu sarayı hak etti, dedim. Melek-çünkü o zulme boyun eğmedi. O zalim bir sultanın karşısında hak olan sözü söyledi. Bu nedenle de o bir şehittir, dedi. Ben onlara ya benim yerim neresidir? Dedim. Onlar senin yerin cehennemin en alt tabakasıdır, dediler. Bu esnada biz de cehennem kapılarına yaklaşmıştık. Onlardan kurtulmak istedim. Elimle Meleklerin birini itmek istediğimden elimin üst kısmına cehennem harareti değiverdi. Ah üstadım! Keşki sen cehenneme ait bu basit bir hararetin elimin üstüne isabet etme tesirinin nereye kadar olduğunu bilseydin. Yeryüzünde onun hiç bir benzeri bulunmaz. Bu sıcaklıkta ateşin değil. O,sadece elimin üst kısmına isabet eden cehennem sıcaklığından basit bir sıcaklıktı. Bu hararet ne ateşin ve nede ateşin sıcaklığındandır. Uykumdan bağırarak şiddetli bir korkuyla kalktım. O zaman  elimin arkasına baktım. Bu yarayı o vakit orada gördüm. Elim sanki yanmış. Ondan yanık kokusu demet demet yükseliyordu. Vah vah binlerce ah !!! 

      Suratla telefona sarıldım.Bir adamıma  telefon ettim.Oda bana kulübe sahibinin kendisine uygulanan şiddetli işkenceden öldüğünü haber verdi….Ölmüş…Hayır Keşke ölmemiş olsaydı.Bin defa hayır…. Şöyle diyerek bağırıyordum…. Onu hayata çevirin… Onu hayata döndürün. Kulübesini kendisine geri verin… Fakat seslenen kişi hayatta değildi… Kendi elim, beni ateşe, kavuşturdu… Bakanın bu hikâyesine öyle dalmıştım ki, bakanın ağlamasıyla dövünmesini takip bile edemedim. Bedenim diken diken olmuştu. Ben sanki çölde yolunu şaşırmış bir kirpi gibi olmuştum. Çevreme baktım. Orada oturanların bir kısmı ,bize iltifatta bulunup dikkatle bakarlar.Benden de  bir biriyle hiç ilgisi olmayan kelimeler  yuvarlanmıştı.Paşam Allah gafur Rahimdir .Ondan affını dile …Bu düşünce üzere ben de  çay isteyebilirim…. O adam gerçekten ölmüş….İşte o da kuvvetli ve kuru bir ateştir…Allah affetsin…Allah üstüne af perdesini kapatsın… Kişi biraz sonra sakinleşti. Yüzüne tatlı bir renk bürüdü. Gözlerinden af ümidi ve bakışlarıyla da şefkat duyguları belirdi. Daha sonra Rabbimiz affedendir, Öğle değil mi? dedi. Peşinde devam etti. Büyürün çayınız için dedi…

                              SİZLER İÇİN HAKİKATIN BİR ŞERHİDİR.

      Allah (C.C.) doğru söyler. O doğru söyleyenlerin en doğru söyleyenidir. Allah(C.C.) “Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah onları ancak, gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.”( İbrahim 42) ve  “Bugün herkese kazandığının karşılığı verilir. Bugün asla zulüm yoktur. Şüphesiz Allah hesabı çabuk görendir.” (Mümin 17) ve “Ona “Allah’tan kork” denildiği zaman gururu onu daha da günaha sürükler. Artık böylesinin hakkından cehennem gelir. O ne kötü yataktır! “ (Bakara 206 ) buyurur. Allahın Resulü (S.A.) de doğru söyler. Allahın Resulü (S.A.) kıyamet gününde hayvanların arasında bile uygulanacak adaleti haber verirken “ Yeminle diyorum ki, siz kıyamet günü hakkı ehline vereceksiniz. Takı, boynuzsuz koyun için boynuzlu koyun da cezalandırılacaktır.” Buyurur. Bu Müslim’in beyan ettiği sahih hadistir. Ahmedin hadisinde ki lafız ise  “Takı boynuzu ile boynuzsuz koyuna vurana kısas yapılır.”Bu hadis Ebu Hurayra (R.A.)nin başka senetlerle “ Dikkat ediniz! Nefsim yedi kudretinde olan Allaha yeminle diyorum ki, kıyamet gününde her şeyin hakkı alınacaktır. Takı bir biriyle dövüşen iki koyundan bile.” Buyurur.                   

      Resulü Ekrem (S.A.) bir hadisi kutside “ Dilediğini yaşa çünkü sen öleceksin. İstediğini sev çünkü sen ondan ayrılacaksın. İstediğini yap Çünkü sen daha sonra onunla yargılanacaksın. Allaha yemin ederim ki bu bir gerçektir. Bilirseniz. Daha sonra ne söylediğimi bileceksiniz. Her şeyimi Allaha havale ederim.”buyurur.  27 MAYIS 2008 SALI GÜNÜ

                                  Yazan Servet Harbavi

                     Tercüme eden Süleyman YILDIRIM

İSPA-DER'İN DÜZENLEDİĞİ 5. BAHAR FUTBOL TURNUVASINDA FİNALDE YUNUS KÖYÜ İLE KOZLU KÖYÜ KARŞI KARŞIYA GELDİ.GURUPLARDA VE ELEMELERDE RAKİPLERİNİ YENEREK FİNALE ÇIKMAYA HAK KAZANDILAR.FİNAL MAÇI ÖNCESİ CİBALİ KÖYÜ İLE BAŞKÖYÜ MAÇI VARDI.CİBALİ RAKİBİNİ 6-2 GİBİ ÜSTÜNLÜK SAĞLAYARAK İSPADERİN DÜZENLEDİĞİ TURNUVADA 3. OLMAYA HAK KAZANDI.BAŞKÖY FUTBOL TAKIMI 4. OLDU.

MAÇIN İLK YARISINDA YUNUS KÖYÜ İLK BAŞLARDA BULDUĞU POZİSYONLARI DEĞERLENDİREMEDİ.İLK YARININ SONLARINA DOĞRU KOZLU ATAK FUTBOLU İLE GÖZE ÇARPAN TAKIMDI.İLK YARIDA GOL OLMAZKEN GÜZEL BİR ATMOSFER VARDI.İKİNCİ DEVREDE MAÇA HIZLI BAŞLAYAN FUTBOL TAKIMIMIZ KOZLU KARŞISINDA GOL KRALIMIZ ŞAHİN DOĞAN'IN KAFA GOLÜ İLE DURUMU 1-0 YAPTI.KOZLU ATAK OYNAYARAK KORNERDEN BİR GOL ATARAK DURUMU EŞİTLEMEYİ BAŞARDI.YUNUS KÖYÜ TÜM HATLARIYLA RAKİP ALANDA OYNARKEN KOZLU EKİBİ SAVUNMA FUTBOLU OYNUYORDU.FUTBOLCULARIMIZ ADETA RAKİP KALEYİ ABLUKA ALTINA ALDILAR.YUNUS KÖYÜ SEYİRCİLERİ HOP OTURUP HOP KALKTILAR.ÇOK ZZEVKLİ BİR MAÇ OLDUĞU HERKESİN SEYİRİNDEN BELLİYDİ.RECAİ TOPCU'YA RAKİP DEFANS ADIM ATTIRMIYORDU.AMA RECAİ PES ETMEDİ.RAKİP CEZASAHASINA GİREREK YUNUS KÖYÜNÜN 2. GOLÜNÜ KAYDETTİ.MAÇI 2-1 YUNUS KÖYÜ KAZANMIŞTIR VE ŞAMPİYONLUĞUNU İLAN EDEREK ÇERMELİ DERESİNE 1 ŞAMPİYONLUK DAHA GETİRDİ.

İSPADER YÖNETİMİ,KOZLU VE MORYAYLA KÖYLERİ ACI KAYIPLARIMIZI PAYLAŞTIKLARI İÇİN ZAFER TOPCU OLARAK KENDİLERİNE TEŞEKKÜRLERİMİ SUNARIM.KOZLU KÖYÜNE VE KOZLU HALKINA MAÇTAKİ DUYARLILIKLARINDAN DOLAYI AYRIYETEN TEŞEKKÜR EDER BAŞARILARININ DEVAMINI DİLERİM

                                     ZAFER TOPCU

Gerçek bir başarı örneği..... “YUNUSKÖYÜSPOR”

İspaderin geleneksel olarak düzenlemiş olduğu futbol turnuvasına 18 kişilik kadroyla katıldılar ama turnuvanın ortalarına doğru takımın en değerli oyuncusu olan ENGİN kardeşimizi elim bir trafik kazası sonucu kaybederek turnuvayı bir kişi eksik ama tüm köylüler beraberce, tek yürek olarak tamamladılar… Çok büyük acı yaşadılar, arkadaşları için canla başla mücadele ettiler ve mutlu sona ulaştılar, beklide
ENGİN’in en çok istediği şey olan kupayı aldılar ENGİN için… 

Tüm futbolcuların hepimiz ENGİNİZ diyerek mücadele ettiklerini biliyoruz.

Bu turnuvada Yunusköyü spor finale kadar çok başarılı bir oyun sergileyerek gelmiş ve finalde Kozlu köyünü yenerek kupayı almıştır. Kırıknahiyesi site yönetimi olarak Yunusköyü spor futbol takımını bu başarılarından dolayı kutluyor, tüm maçlarında onları yalnız bırakmayan Yunusköyü halkını bu birlikteliklerinden dolayı tebrik ediyoruz. 

Özcanımdan çok sevdiğim yunusum,                       

Canımı dişime taktım gidirem,

Trafikten darbe yedi vücudum,

Bende bu dünyadan çektim gidirem.

Bandırmanın sisli dumanı,

ENGİNİNDE bulamadım gümani,

Ezanlar okundu seher zamanı,

Bende bu dünyadan çektim gidirem.

Mekânın cennet olsun ENGİN YILMAZ.

Bir kez daha ENGİN kardeşimizi rahmetle anıyoruz.

Kırıknahiyesi Site Yönetimi

"İNNA LİLLAHİ VE İNNA İLEYHİ RACİUN"
ALLAHTAN GELDİK YİNE ONA DÖNECEĞİZ.BEYİN KANAMASI VE ELİM BİR KAZA ZONUCU HAKKIN RAHMETİNE UĞURLADIĞIMIZ KARDEŞLERİMİZE ALLAHTAN RAHMET,
KEDERLİ AİLESİNE SABRI CEMİLLER NİYAZ EDERİM.
CENAZEYE KATILAN,DERNEĞİMİZE GELEREK TAZİYELERİNİ SUNAN,EVLERİMİZE GELEREK ZİYARET EDEN BÜTÜN DOSTLARIMIZA TEŞEKKÜRLER
EDİYORUZ.ALLAH YAMAN GÜN VERMESİN!DOSTLAR KARA GÜNDE BELLİ OLUR!HER İKİ ORGANİZAZYONDA DA HİZMETLERİNİ ESİRGEMEYEN BAŞTA GENÇLERİMİZ OLMAK ÜZERE KÜÇÜK BÜYÜK HERKESE TEŞEKKÜRLER EDİYORUZ.DAVETLERİMİZE İCABET EDEN GEREK ŞEHİR İÇİNDEN GEREK ŞEHİR DIŞINDAN SEVGİLİ KONUKLARIMIZA KARŞI BİR KUSURUMUZ OLDUYSA AFFETMELERİNİ RİCA EDERİZ.SİZLERE ULAŞMAMIZDA SİTEYİ OLUŞTURAN SEVGİLİ KARDEŞİM ZAFER TOPÇU YADA TEŞEKKÜRLER EDERİZ.SEVİGİLİ HEMŞERİLERİM!HUZURLARINIZDAN AYRILIRKEN ŞUNU BELİRTMEK İSTİYORUM:"BİR OLALIM,DİRİ OLALIM,İRİ OLALIM

"SPOR;SEVGİ,BARIŞ VE KARDEŞLİKTİKTİR"AZİZ HEMŞERİLERİM!İSPA-DER'İN DÜZENLEMİŞ OLDUĞU FUTBOL TURNUVASINDA FiNALDEYİZ.PAZAR GÜNÜ OYNANACAK FİNALDE HER İKİ TAKIMADA BAŞARILAR DİLER,DOSTLUGUN KAZANMASINI ALLAH'TAN DİLERİM.UNUTMAYALIM Kİ DERNEKLER BÜYÜK ŞEHİRLERDE ATOMİZE OLMUŞ İNSANLARIMIZI BİR ARAYA GETİREN,KAYNAŞTIRAN ORTAK AMAÇ VE ÜLKÜ ETRAFINDA BİRLEŞTİREN YEGANE KURUMLARDIR.SAHADAKİ FUTBOLCU KARDEŞLERİM VE TRİBÜNDEKİ SEYİRCİLERİMİZ BUNUN BİR DOSTLUK TURNUVASI OLDUĞUNU UNUTMAMALIDIR.GEREK TURNUVALARDA GEREK PİKTİKLERDE,GEREK YEMEKLERDE,GEREK CENAZELERDE KISACA SEVİNÇ VE KEDERLERİN YAŞANDIĞI HER YERDE BİZ BERABERİZ.ÖNEMSİZ ŞEYLER ÖNEMLİ OLAN İNSANİ VE İSLAMİ GÖREVLERİMİZİ UNUTTURMAMALI VE SONRA PİŞMAN OLACAĞIMIZ HATALAR YAPTIRMAMALIDIR.
KIYMETLİ HEMŞERİLERİM!FİNAL MAÇINI KAZANSAKTA KAYBETSEKTE RAKİBİMİZİ VE DEGERLİ "KOZLU KÖYÜ" NÜ KUTLAYALIM,TEBRİK EDELİM BUNUN YAŞAMAMIZDA GÜZEL BİR ANI OLMASINI SAĞLAYALIM.YUNUS KÖYÜ FUTBOLCU KARDEŞLERİMİ ŞİMDİDEN KUTLUYOR ,ALINLARINDAN ÖPÜYOR VE FİNAL MAÇINDA BAŞARILAR DİLİYORUM.(CEVDET DOĞAN)(YUNUS KÖYÜ DERNEK BAŞKINI)

Değerli Köylülerim,

Öncelikle hepimizin başı sağolsun.İki genç kardeşimizi kaybetmenin üzüntüsü içerisindeyiz.Turnuvanın başından beri bizleri yanlız bırakmayan tüm köylülere teşekkürlerimi sunarım.Taktir edersinizki oynadığımız güzel futbol herkes tarafından takdir edilmektedir.Bazen bize karşı eleştiriler yapılıyor ama bizim sahadan nasıl bir mücadele verdiğimizi görüyorsunuz.Son iki maçta takım arkadaşımız Engin Yılmaz'ı kaybetmenin üzüntüsü ile mücadele ettik.Bu üzüntü ile bırak futbol oynamayı sahada gezmek bile zor.Takımda yanınızda oynadığınız arkadaşınız yanınızda yok.Ama biz öyle bir kenetlendik ki bu kupayı arkadaşımız Engin Yılmaz için alacağız.Şimdiden herkesi maça bekliyorum.

Saygılarımla...YÜKSEL TOPCU YUNUS KÖYÜ SPOR KAPTANI

RÖPORTAJ:ZAFER TOPCU

Değerli Köylülerim,

Kaptanımız yönetimindeki Yunus Spor sergiledikleri mükemmel futbol ile herkesin beğenisini kazanmıştır.Orkestra şefi Yüksel Topcu'ya ve tüm takım arkadaşlarına teşekkür eder başarılarının devamını dilerim.Hepsi birer kahraman.Siz köylülerim her zamanki gibi takımımızı yalnız bırakmadığınız için sizleride ayrıca tebrik ediyorum.Birimiz hepimiz,hepimiz birimiz için anlayışı ile yürüyeceğiz.Tek vücut olduğumuz zaman bizi kimse yıkamaz.Yolumuz açık olsun.Allah'a emanet olun...

                     ZAFER TOPCU

www.disanskoyu.azbuz.com

İrtibat:info@bascesmekoyu.com

5. İSPADER BAHAR ŞENLİKLERİ FUTBOL TURNUVASI YUNUS KÖYÜ SPORUN BAŞKÖY İLE OYNANAN MAÇIN KISA GÖRÜNTÜLERİ

YUNUS KÖYÜNDEN ÇEKİLEN BİR VİDEO BU VİDEOYU ÇEKEN SAYIN YAŞAR YILMAZ'A TEŞEKKÜRLERİMİ SUNARIM...

Hasta ziyaretlerinde Resûl-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz'in okuduğu duaları hadis kitapları kaydetmiştir. Buna göre şu dualar Peygamberimiz'in hastalara okuduğu dualardır:


"Es'elü'llâhe'l-azîm. Rabbe'l-arşi'l-azîm en yeşfiyeke."

"Arş-ı Azimin Rabbi olan Allahü Azîmüşşan'dan sana şifalar ihsan etmesini dilerim."

Aile fertlerinin birinin hastalanması halinde Efendimiz mübarek elini hastanın alnına koyar, şöyle duâ ettiği olurdu:

"Allahümme Rabbenâ. Ezhibi'l-be'se, işfi, ente'ş-şâfi. Lâ şifâen illâ şifâüke, şifâen lâ yuğâdiru sekamen."

"Allah'ım, sen bütün insanların Rabbisin. Bu hastanın ızdırabını gider. Şifa ver. Şifayı veren sensin. Senden başka şifa yaratan yoktur. Ancak senin şifan vardır. Bu kuluna da hastalıktan eser bırakmayacak şekilde şifalar ihsan eyle."

KIRIKNAHİYESİ FM DJLERİ

YUNUS KÖYÜ'NDE KIŞ AYINDA ÇEKİLEN GÜZEL GÖRÜNTÜLER

YUNUS KÖYÜ'NDE ÇEKİLEN DEĞİŞİK GÖRÜNTÜLER